Renk, bir oturma alanının havasını belki de en hızlı değiştiren unsurdur. İyi bir palet, gösteriş değil denge arar.
Renk uyumu karmaşık görünse de, birkaç basit ilke çoğu salonda işe yarar. Amaç, gözü yormayan ve zamanla sıkmayan bir denge kurmaktır.
Bir zemin, bir yön belirleyin
Çoğu dengeli mekân, geniş yüzeylerde sakin bir zemin renk üzerine kurulur. Nötr tonlar (bej, gri, kırık beyaz, yumuşak yeşiller) duvar, büyük koltuk ve zemin gibi geniş alanlar için güvenli bir temel oluşturur. Bu zemin üzerine, daha küçük yüzeylerde vurgu renkleri eklenir.
Yaygın bir denge: 60 / 30 / 10
Sıkça anılan pratik bir kural, mekânı yaklaşık üç orana bölmektir: alanın büyük bölümü baskın bir nötr renk, orta bölümü tamamlayıcı bir ton, küçük bir bölümü ise canlı bir vurgu. Bu oran, kesin bir kural değil; dengeyi düşünmek için kullanışlı bir başlangıçtır.
Baskın nötr
Duvarlar, büyük koltuk, halı gibi geniş yüzeyler.
Tamamlayıcı
İkincil koltuk, perde ya da büyük tekstiller.
Vurgu
Kırlent, küçük obje ve aksesuarlar.
Doku, rengin sessiz ortağıdır
Aynı renk, farklı dokularda farklı algılanır: mat bir keten ile parlak bir kadife, aynı tonu bile bambaşka gösterir. Nötr bir palette bile doku çeşitliliği (dokuma, örme, ahşap, metal) mekâna derinlik katar ve tekdüzeliği önler.
Işığı hesaba katın
Renkler, gün ışığında ve yapay ışıkta farklı görünür. Bir kumaş ya da duvar rengi seçmeden önce, mekânın hem gündüz hem akşam ışığında nasıl durduğunu gözlemlemek isabet oranını artırır. Işığın etkisini aydınlatma ve atmosfer sayfasında ayrıca ele alıyoruz.
Renk seçimi kişiseldir: kural sizi sınırlamak için değil, bir başlangıç noktası vermek içindir. Sevdiğiniz bir tonu vurgu olarak kullanmak, çoğu zaman en iyi sonucu verir.